Font Size

SCREEN

Profile

Menu Style

Cpanel

Bidden in het bos

Op een mooie zondagmiddag ga ik naar het bos, het is hier zo prachtig! Al die herfstkleuren. Met dat ik aan kom fietsen zie ik twee mannen lopen in hun sportkleren. Eén trekt met zijn been. Ik weet wat God op mijn leven heeft gelegd en heb die zondagochtend een prachtige inspirerende preek gehoord om te blijven doen wat God je heeft gegeven.

Zal ik het doen? Ik twijfel niet of het goed is of niet, maar hier zo in het openbaar? Ik kijk voor me en zie het bos en allemaal mensen die hier voor de gezelligheid zijn. Inmiddels zijn de twee mannen gepasseerd. Ik besluit me om te draaien en loop achter de mannen aan.

Soms lijkt de drempel weer wat hoger om een stap te zetten. Maar goed ik besluit om die stap de zetten. Ik loop achter de twee mannen aan. "Heren" zeg ik. En ze draaien zich om. "Mag ik vragen wat u met uw voet heeft?" De meneer begon te vertellen wat er tijdens het hardlopen was gebeurd. Ik vertel hun dat ik in God geloof en dat Jezus hem wil genezen. Tot mijn blijdschap en verbazing zegt de andere man: "Daar heb ik nog niet aan gedacht, ik ben ook christen"... Ik vraag aan de man of ik voor hem mag bidden en dat mag. Ik ga op mijn hurken zitten en leg mijn hand op zijn voet en spreek genezing uit. De andere man legt zijn hand op zijn schouder en bidt mee. Wat een cadeautje om dat samen te mogen doen voor zijn vriend.

Ik vraag hoe het na het gebed voelt. "Ja, nog pijn" zegt hij. Ik vraag of ik door mag bidden. Maar voor hem was het goed zo. Ik spreek geloof uit dat de voet snel herstelt. Ik schud de heren een hand, we maken nog kort een babbeltje en bedank ze allebei. God is goed, Hij heeft totaal herstel voor ons op het oog van geest, ziel en lichaam.